اين گروه معتقدند كه جمشيد شاه بعداز يك سلسله اصلاحات اجتماعى بر تخت زرين نشست و فاصله بين دماوند تا بابل را در يك روز پيمود و آن روز (روز هرمزد) از فروردين ماه بود. چون مردم اين شگفتى از وى بديدند جشن گرفتند و آن روز را « نوروز» خواندند.
دكتر ميرزايى جامعه شناس در اين باره مى گويد: «يكى از نمودهاى زندگى جمعى، برگزارى جشن ها و آيين هاى گروهى است، گردهم آمدن هايى كه به نيت نيايش و شكرگزارى و يا سرور و شادمانى شكل مى گيرن. برهمين اساس جشنها و آيينهاى جامعه ايران
دراين بين نوروز بنا به اصل تازگى بخشيدن به طبيعت و روح انسان همچنان پايدار ماند.
به هرحال در آيينهاى باستانى ايران براى هر جشن «خوانى» گسترده مىشد كه داراى انواع خوراكىها بود. خوان نوروزى «هفت سين» نام داشت و مىبايست از بقيه خوانها رنگين تر باشد.
اهورامزدا(به معنى سرور دانا)، و هومن (انديشه نيك ) ، ارديبهشت (پاكى وراستى )، شهريور (شهريارى آرزو شده با كشور جاودانى )، سپندارمزد (عشق و پارسايى ) ، خرداد (رسايى و كمال ) و امرداد (نگهبان گياهان).
اما در بسيارى از منابع تاريخى آمده است كه «هفت سين» نخست «هفت شين» بوده و بعدها به اين نام تغيير يافته است.
بعدها در زمان ساسانيان هفت شين رسم متداول مردم ايران شد و شمشاد در كنار بقيه شين هاى نوروزى، به نشانه سبزى و جاودانگى برسر سفره قرارگرفت. بعد از سقوط ساسانيان وقتى كه مردم ايران اسلام را پذيرفتند، سعى كردند كه سنتها و آيينهاى باستانى خود را هم حفظ كنند.
به همين دليل، چون در دين اسلام «شراب» حرام اعلام شده بود، آنها، خواهر و همزاد شراب را كه « سركه» مى شد انتخاب كردند و اينگونه شين به سين تغيير پيداكرد.»
سمنو: نماد زايش و بارورى گياهان است و از جوانه هاى تازه رسيده گندم تهيه مى شود.
سيب: هم نماد بارورى است و زايش. درگذشته سيب را درخم هاى ويژه اى نگهدارى مى كردند و قبل از نوروز به همديگر هديه مى دادند.
مى گويند كه سيب با زايش هم نسبت دارد، بدين صورت كه اغلب درويشى سيبى را از وسط نصف مى كرد و نيمى از آن را به زن و نيم ديگر را به شوهر مى داد و به اين ترتيب مرد از عقيم بودن و زن از نازايى رها مى شد.
سنجد: نماد عشق و دلباختگى است و از مقدمات اصلى تولدو زايندگى. عده اى عقيده دارند كه بوى برگ و شكوفه درخت سنجد محرك عشق است!
سبزه: نماد شادابى و سرسبزى و نشانگر زندگى بشر و پيوند او با طبيعت است.
درگذشته سبزه ها را به تعداد هفت يا دوازده كه شمار مقدس برج هاست در قاب هاى گرانبها سبز مى كردند. در دوران باستان دركاخ پادشاهان ۲۰ روز پيش ازنوروز دوازده ستون را از خشت خام برمى آوردند و بر هريك از آنها يكى از غلات را مى كاشتند و خوب روييدن هريك را به فال نيك مى گرفتند و برآن بودند كه آن دانه درآن سال پربار خواهدبود. در روز ششم فروردين آنها را مى چيدند و به نشانه بركت و بارورى در تالارها پخش مى كردند.
سماق و سير نماد چاشنى و محرك شادى در زندگى به شمار مى روند. اما غير از اين گياهان و ميوه هاى سفره نشين، خوان نوروزى اجزاى ديگرى
شاخه هاى سرو، دانه هاى انار، گل بيدمشك، شير نارنج، نان و پنير، شمعدان و... را هم مى توان جزو اجزاى ديگر سفره هفت سين دانست. «كتاب مقدس» هم يكى از پايه هاى اصلى خوان نوروزى است و براساس آن هرخانواده اى به تناسب مذهب خود، كتاب مقدسى را كه قبول دارد بر سفره مى گذارد.
چنانچه مسلمانان قرآن، زرتشتيان اوستا و كليميان تورات را بر بالاى سفرههايشان جاى مىدهند. بر سر سفره زرتشتيان دركنار اسپند و سنجد، « آويشن» هم ديده مى شود كه به گفته موبد فيروزگرى خاصيت ضدعفونى
سلام دوستان . قول داده بودم که زود به زود به شما سر بزنم ولی متاسفانه بخاطر مشکلی که برام پیش اومد نتونستم قولم را عملی کنم.البته هر وقت کسی از چیزی بترسه یا به فکرش باشه سرش می یاد . مادرم همیشه نگران این بود که در سن پیری زمین گیر یا به قول خودش سر بار این و اون نشه ... می ترسید متاسفانه رویایش به حقیقت پیوست و از سمت راست بدنش سکته کرده و کارهاش را به سختی انجام می ده البته تقریبا با فیزیوتراپی داره کم کم خوب می شه که به زمان زیادی نیاز داره . به همین دلیل نشد بتونم زیاد وارد نت بشم.....
شهرستان رضوانشهر در شمال غربی استان گیلان، بین سواحل دریای خزر و رشته کوههای تالش قرار دارد و از دو بخش جلگه ای و کوهستانی تشکیل شده است. این شهرستان از شمال به دریای خزر و شهرستان تالش، از غرب به خلخال، از جنوب به شهرستان های صومعه سرا و ماسال و از شرق با بندر انزلی مرز مشترک دارد. در گذشته، رضوانشهر را «رضوانده» میگفتند. نخستین مدرسه به شیوه نوین در رضوانشهر (رضوانده سابق) در سال 1303 خورشیدی بنا گردید. مساحت شهرستان رضوانشهر 770.294 کیلومتر مربع است.
این شهرستان شامل دو بخش پره سر و مرکزی و دارای چهار دهستان به نام های دیناچال، ییلاقی ارده، خوشابر و گیل دولاب و همچنین 110 روستا می باشد.
دهستان خوشابر
دهستان گیل دولاب
دهستان دیناچال
دهستان ییلاقى ارده
جمعیت شهرستان رضوانشهر بر پایه آمار سال 1385 ، نزدیک به 70 هزار نفر برآورد می گردد که با این احتساب 6/2 درصد کل جمعیت استان گیلان را دارا می باشد و مردمان آن به زبان های تالشی، گیلکی و آذری صحبت می کنند.
اقتصاد شهرستان رضوانشهر بر پایه ی کشاورزی، دامداری است. مهم ترین محصولات کشاورزی رضوانشهر: برنج، گندم، جو و ذرت می باشد. پرورش دام به دلیل دارا بودن مراتع مناسب (22 هزار هکتار در شهرستان رضوانشهر) از اهمیت ویژهای برخوردار میباشد. همچنین به تولیدعسل نیز می توان اشاره کرد.
رضوانشهر داراي دهها هزار هكتار عرصههاي منابع طبيعي و جنگلي است.
و اما جاهای دیدنی :
سواحل زیبای دریای خزر در سیمبرخاله و تازه آباد
آبشار ویسادار پره سر
مناطق کوهستانی ارده و زندانه و برزکوه
بنای تاریخی اسپیه مزگت(مسجد سفید) دیناچال
خرابه های شهرگسگر در روستای هفت دغنان
گورستان باستانی مینه رو و وسکه
دژ زرین کول در ییلاق شوشل دشته دومن
گورستان باستانی رفیه رود میانرود
پل آجری پونل
خانه تاریخی سردار مقتدر در ییلاق آق مسجد رینه
آرامگاه سید شرف شاه و سید امین السلطان غریب بنده
ادامه مطلب